کم مصرف ترین شاسی بلند های ایران
به روزرسانی در تاریخ: 1404/10/07
در سالهای اخیر صنعت خودروسازی جهان بهسمت استفاده گسترده از موتورهای کمحجم توربوشارژ و سامانههای هیبریدی حرکت کرده است. هدف اصلی این تغییر، دستیابی همزمان به قدرت بالاتر، مصرف سوخت کمتر و کاهش آلایندگیهای زیستمحیطی است. موتورهای توربوشارژ با فشردهسازی هوای ورودی به موتور، امکان تولید توان بیشتر از حجم موتور کمتر را فراهم میکنند؛ به همین دلیل خودروسازان بزرگ دنیا بهتدریج در حال کاهش استفاده از موتورهای تنفس طبیعی پرمصرف هستند.
در بازار ایران نیز با وجود محدودیتها، طی سالهای گذشته شاهد حضور برخی کراساوورها و شاسیبلندهای نسبتاً کممصرف بودهایم که توانستهاند توجه خریداران را جلب کنند. برای بسیاری از خریداران ایرانی، مصرف سوخت پایین در کنار هزینه نگهداری مناسب، یکی از مهمترین معیارهای انتخاب خودرو محسوب میشود؛ بهویژه با توجه به افزایش قیمت سوخت و هزینههای جاری خودرو.
در این مقاله به بررسی و معرفی چند مورد از کممصرفترین شاسیبلندهای موجود در بازار ایران میپردازیم و نقاط قوت هرکدام را از نظر فنی، مصرف سوخت و ارزش خرید مرور میکنیم.
1. میتسوبیشی اولتندر PHEV
اوتلندر یکی از موفقترین محصولات شرکت ژاپنی میتسوبیشی است که نخستینبار در سال ۲۰۰۱ به بازار جهانی معرفی شد. نقطه عطف این خودرو زمانی بود که نسخه پلاگین هیبریدی (PHEV) آن در سال ۲۰۱۲ در نمایشگاه پاریس رونمایی شد. این نسخه به ترکیب یک موتور بنزینی با دو موتور الکتریکی مجهز است که مصرف سوخت بسیار پایینی را ارائه میدهد.
اوتلندر PHEV در سالهای متوالی عنوان پرفروشترین خودروی هیبریدی اروپا را کسب کرد که نشاندهنده موفقیت مهندسی آن است. این خودرو در مجموع توان تولید حدود ۲۰۳ اسب بخار قدرت و ۲۸۰ نیوتنمتر گشتاور را دارد و نیروی آن از طریق گیربکس اتوماتیک به هر چهار چرخ منتقل میشود.
مهمترین مزیت اوتلندر، مصرف سوخت ترکیبی حدود ۱.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر (در حالت هیبریدی) است که آن را به یکی از کممصرفترین شاسیبلندهای حاضر در بازار ایران تبدیل میکند. البته باید توجه داشت که دستیابی به این عدد در استفاده واقعی تا حد زیادی به میزان شارژ باتری و نوع رانندگی بستگی دارد.
از نظر خانوادگی بودن، فضای کابین مناسب و کیفیت ساخت ژاپنی نیز از نقاط قوت مهم این خودرو به شمار میرود. با این حال، هزینه نگهداری نسبتاً بالا و قیمت خرید زیاد از چالشهای آن در بازار ایران است.

2. جک S3
اگر به دنبال یک کراساوور شهری اقتصادی و کممصرف هستید، جک S3 یکی از گزینههای قابل بررسی در بازار ایران است. این خودرو توسط کرمان موتور از سال ۱۳۹۶ به بازار داخلی عرضه شد و بهدلیل قیمت رقابتی و هزینه نگهداری نسبتاً مناسب، توانست فروش قابل قبولی را تجربه کند.
جک S3 به یک موتور چهار سیلندر ۱.۶ لیتری تنفس طبیعی مجهز است که توان تولید ۱۰۷ اسب بخار قدرت و ۱۵۵ نیوتنمتر گشتاور را دارد. این نیرو از طریق گیربکس CVT به چرخهای جلو منتقل میشود. هرچند نباید انتظار شتاب هیجانانگیزی از این خودرو داشت، اما تمرکز اصلی آن بر مصرف سوخت اقتصادی و کاربری شهری است.
مصرف سوخت ترکیبی این خودرو حدود ۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده که برای یک کراساوور شهری عدد مناسبی محسوب میشود. از دیگر مزایای جک S3 میتوان به ارتفاع مناسب از سطح زمین، فضای کابین قابل قبول و هزینه سرویس پایینتر نسبت به برخی رقبا اشاره کرد.
با این حال، کیفیت متریال کابین، توان موتور متوسط و عملکرد نهچندان سریع گیربکس CVT از جمله نقاط ضعف آن به شمار میآید.

3. هیوندای توسان
هیوندای توسان یکی از محبوبترین کراساوورهای بازار ایران است که همواره بهعنوان گزینهای متعادل بین مصرف سوخت، امکانات و کیفیت شناخته شده است. این خودرو در نسلهای مختلف با پیشرانههای متنوعی عرضه شده، اما نسخه ۱.۶ لیتری توربوشارژ آن بهدلیل مصرف مناسب، در فهرست کممصرفها قرار میگیرد.
موتور ۱.۶ لیتری توربوی توسان علاوه بر ارائه توان مناسب، نسبت به موتورهای حجیمتر مصرف سوخت پایینتری دارد. مصرف این خودرو در سیکل شهری حدود ۹.۴ لیتر و در جاده حدود ۷.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است.
از نقاط قوت توسان میتوان به کیفیت ساخت خوب، بازار دستدوم قوی، سواری نرم و امکانات رفاهی مناسب اشاره کرد. همچنین خدمات پس از فروش گستردهتر نسبت به بسیاری از خودروهای وارداتی، خیال خریداران را تا حدی راحت میکند.
در مقابل، حساسیت موتور توربو به کیفیت بنزین و هزینه بالاتر برخی قطعات یدکی از مواردی است که خریداران باید به آن توجه داشته باشند.

4. نیسان X-Trail
نیسان ایکستریل یکی دیگر از کراساوورهای خوشنام بازار ایران است که به دوام فنی و کیفیت ساخت مناسب شهرت دارد. این خودرو معمولاً با موتور ۲.۵ لیتری چهار سیلندر عرضه شده که به گیربکس اتوماتیک CVT متصل است.
مصرف سوخت ایکستریل در شهر حدود ۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر و در جاده حدود ۷.۱ لیتر گزارش شده است. با توجه به ابعاد بزرگتر و توان موتور بالاتر نسبت به برخی رقبا، این میزان مصرف قابل قبول ارزیابی میشود.
ایکستریل از نظر فضای کابین، راحتی صندلیها و کیفیت مونتاژ در سطح خوبی قرار دارد و برای استفاده خانوادگی گزینهای مناسب محسوب میشود. همچنین سیستم دو دیفرانسیل هوشمند آن در مسیرهای لغزنده عملکرد قابل قبولی دارد.
نقطه ضعف اصلی این خودرو در بازار ایران، قیمت بالا و هزینه نگهداری نسبتاً زیاد آن است.

5. تویوتا CHR
تویوتا C-HR یکی از مدرنترین کراساوورهای کممصرف بازار ایران به شمار میرود. تویوتا این خودرو را با تمرکز ویژه بر مصرف سوخت پایین و طراحی جوانپسند توسعه داد. C-HR در ایران عمدتاً در دو نسخه توربو و هیبریدی توسط ایرتویا عرضه شد.
نسخه توربو از یک پیشرانه ۱.۲ لیتری توربوشارژ بهره میبرد و نسخه هیبریدی نیز ترکیبی از موتور بنزینی و الکتریکی است. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو حدود ۳.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده که رقم بسیار چشمگیری برای یک کراساوور محسوب میشود.
کیفیت ساخت بسیار بالا، طراحی خاص، مصرف سوخت کم و دوام فنی از مهمترین مزایای C-HR هستند. با این حال، فضای محدود صندلی عقب و صندوق، بهویژه برای خانوادههای پرجمعیت، ممکن است نقطه ضعف محسوب شود.
همچنین هزینه بالای خرید و قطعات یدکی از چالشهای این خودرو در بازار ایران است.

6. سانگ یانگ تیوولی
سانگیانگ تیوولی یکی از کراساوورهای جمعوجور کرهای است که در سال ۲۰۱۵ معرفی شد و در ایران توسط رامک خودرو عرضه گردید. این خودرو با وجود ناشناختهتر بودن برند سازنده، توانست در بدو ورود فروش نسبتاً خوبی را تجربه کند.
تیوولی به موتور چهار سیلندر ۱.۶ لیتری مجهز است که حدود ۱۲۸ اسب بخار قدرت و ۱۶۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. مصرف سوخت آن در جاده حدود ۵.۳ لیتر و در شهر حدود ۵.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده که برای یک کراساوور بنزینی عدد مناسبی است.
از مزایای این خودرو میتوان به طراحی قابل قبول، مصرف سوخت اقتصادی و ابعاد مناسب شهری اشاره کرد. در مقابل، بازار دستدوم ضعیفتر و دسترسی محدودتر به برخی قطعات از نقاط ضعف آن محسوب میشود.

7. رنو کپچر
رنو کپچر یکی از کراساوورهای کوچک و محبوب اروپایی است که با تمرکز بر مصرف سوخت پایین و کاربری شهری طراحی شده است. این خودرو ابتدا در سال ۲۰۱۱ معرفی و سپس به بازارهای جهانی عرضه شد.
نسخه موجود در ایران معمولاً به موتور ۱.۲ لیتری توربوشارژ مجهز است که توان تولید ۱۲۰ اسب بخار و ۱۹۰ نیوتنمتر گشتاور را دارد. گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک دوکلاچه نیز به بهبود بازده سوخت کمک میکند.
مصرف کپچر در شهر حدود ۵.۹ لیتر و در جاده حدود ۴.۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است که برای یک کراساوور شهری بسیار مناسب ارزیابی میشود.
از نقاط قوت کپچر میتوان به مصرف کم، طراحی جذاب اروپایی و ابعاد مناسب برای شهر اشاره کرد. در مقابل، فضای کابین محدود و حساسیت گیربکس دوکلاچه به شرایط ترافیکی از موارد قابل توجه است.

جمعبندی: کدام شاسیبلند کممصرف بهتر است؟
انتخاب بهترین شاسیبلند کممصرف در بازار ایران به بودجه، نوع کاربری و اولویتهای هر خریدار بستگی دارد. اگر مصرف سوخت فوقالعاده پایین اولویت اصلی باشد، نسخههای هیبریدی مانند اوتلندر PHEV و تویوتا C-HR گزینههای بسیار جذابی هستند.
در بازه قیمتی اقتصادیتر، جک S3 میتواند انتخابی مقرونبهصرفه برای استفاده شهری باشد. اگر تعادل بین کیفیت، امکانات و مصرف سوخت مدنظر باشد، هیوندای توسان و نیسان ایکستریل همچنان گزینههای محبوب بازار محسوب میشوند.
در نهایت باید توجه داشت که مصرف سوخت واقعی هر خودرو علاوه بر مشخصات کارخانه، به عواملی مانند کیفیت بنزین، سبک رانندگی، شرایط ترافیکی و وضعیت فنی خودرو نیز وابسته است. بنابراین پیش از خرید، بررسی دقیق نیازهای شخصی و هزینههای نگهداری در بلندمدت اهمیت زیادی دارد.
شما کدام یک از خودرو های موجود در لیست بالا را برای خرید انتخاب می کنید؟ و نظرات خودتان را در مورد کم مصرف ترین های ایران برای ما کامنت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید